இராணுவத்திடம் ஒப்படைத்த எனது பிள்ளை எங்கே?

• பிள்ளைகளை தேடி எட்டு வருட போராட்டம் 
• வீதியிலிறங்கி போராடியும் கண்டுகொள்ளாத அரசாங்கம்
• செய்வதறியாமல் தவிக்கும் மக்களை உளவியல் ரீதியாக தாக்குவது தான் திட்டமோ?
• கிளிநொச்சியில் பத்துதாய்மார்கள் உயிரை மாய்க்கவுள்ளனர்
• தீக்குளிக்கவும் தயார்

மே மாதம் இலங்கையருக்கு வரலாற்றில் மறக்கமுடியாத நாட்களாக
பதியப்பட்டுவிட்டது. உள்நாட்டு யுத்தத்தில் வெற்றியடைந்துவிட்டோம் என
ஒருபக்கம் சந்தோசமடையும் ஒரு தரப்பு. மறுபக்கம் இழப்புக்களுக்கு மட்டுமே
முகம் கொடுத்து நடைபிணமாய் திரியும் ஒருதரப்பு என இருதரப்புபிரச்சினைகளு
சீர்துக்கிபார்கவைக்கும் மே மாதம் நாளை ஆரம்பிக்கிறது.
 உள்நாட்டு யுத்தம் முடிவுக்கு கொண்டுவரப்பட்டு எட்டு வருடமாகியும்
தமிழர்களின்  கண்ணீரால் ஒவ்வரு மேமாதமும் தமிழர்களின் கண்ணீர் வடியும்
மாதமாக மாறிவிடும் ஆனால் இந்த முறை வீதியையும் நனைக்கிறது கண்ணீர்.
காணாமல் ஆக்கப்பட்ட உறவுகள் தங்களது உறவுகளை காண்பிக்கம்படி கேட்டு
வீதியை நனைத்துவிட்டுள்ளன.

தொலைபேசி சாபமல்ல அது ஒரு வரம்...

வெல்லவாய-கொழும்பு பிரதான வீதியின் தனமல்வில நகரிலிருந்து சுமார் அரை கிலோமீட்டர் தூரத்தில் ஒரு தனி வீடு. அந்த வீட்டின் முற்றத்தில் மூன்று சிறுமிகளும் தாயும் விருந்தினர்களை வரவேற்க காத்திருக்கின்றனர். அனைவருக்கும் முகத்தில் பூரிப்பு கோடிஸ்வரர்களான மகிழ்ச்சி அது.

உலகத்தில் எல்லோரும் தொலைபேசி பாவிக்கிறார்கள் ஆனால் அதனால் பல பிரச்சினைகள் தான் வந்திருக்கிறது. சிறுவர் முதல் பெரியோர் வரை அனைவரும் அதனை ஒரு பிரச்சினையாக தான் பார்க்கின்றனர். ஆனால் அதனூடாக பணம் கிடைத்தால் தொலைபேசி சாபமல்ல. அது ஒரு வரம் என அனைவரும் கருதுவர். அப்படித்தான் இங்கும் நடந்திருக்கிறது.

காற்றை விடக் கடும் வேகம் கொண்டது பெண்களின் எண்ணம்  என ஷேக்ஸ்பியர் தனது கதைகளிலும் நாடகங்களிலும் கூறுவதனை போல இங்கு ஒரு ஆசிரியர் தனது மூன்று பெண்பிள்ளைகளுக்கும் நல்ல கல்வியறிவையும் அவர்களுக்கு தேவையான சீதனத்தையும் தேடிவிடவேண்டுமென எண்ணத்தால் வேகமாக செயற்பட நினைக்கிறார். அதற்காக தனது கணவரை வெளிநாட்டிற்கு அனுப்பிவைக்கிறார். மூன்று பெண்பிள்ளைகளோடு தனியாக தனது ஆசிரியர் தொழிலையும் பி.ஏ.குசுமாவதி நேர்த்தியாக செய்துவருகின்றார். கணவனின் உழைப்பும் தனது உழைப்பும் தங்களது பிள்ளைகளின் கல்விக்கு போதுமானதா என்று பல தடவை யோசித்தாலும் அவர்களால் அதற்குமேல் ஒன்று செய்யமுடிவதில்லை.

13 முழுமையாக நடைமுறைப்படுத்த திட்டம்

பதின்மூன்றாவது திருத்தத்தை நடைமுறைப்படுத்த அனைவரும் ஒன்றிணைந்துள்ளனர். எனினும் இது பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் ஒரு சட்டம் என திறன்கள் அபிவிருத்தி மற்றும் தொழிற்பயிற்சி அமைச்சர் சரத் அமுனுகம தெரிவித்துள்ளார்.  

பிணை முறி தொடர்பாக மீண்டும் பேச்சுக்கள் ஆரம்பிக்க காரணம் என்ன?

இந்த விவகாரம் தொடர்பாக உள்ளார்ந்த விடயங்கள் எனக்கு தெரியாது. அந்த இடத்தில் இரண்டு நிலைப்பாடுகள் இருக்கின்றன. மஹிந்த ராஜபக்ச இது தொடர்பாக தனக்கு எதுவும் தெரியாது என்கிறார்.ஏற்கனவே இருக்கும் நடைமுறையின் அடிப்படையில் தான் இதனை செய்ததாக மத்திய வங்கி கூறுகிறது. இதில் எனக்கு எதுவும் தெரியாது. முழுமையாக அறியாமல் என்னால் கருத்து கூறமுடியாது.

திட்டமிடப்படாத அரசினால் பாதிப்படையும் மலையக கல்வி

ஆசிரியர் உதவியாளர்களுக்கு பயிற்சிவழங்குவதிலுள்ள சிக்கல் 

ஆசிரியர் தொழில் செய்வது எனது கனவு. ஆனால் என்னால் அந்த நோக்கத்தை அடைய
எனது ஆரம்பகால கல்வி முதற் கொண்டு பல விடயங்கள் ததையாகவே இருந்தன.
மலையகத்துக்கே உள்ள ஆசிரியர் பற்றாக்குறை எங்களது பாடசாலையையும் வாட்டி
வதைத்தது. மறுபுறம் வீட்டின் வறுமை. ஏதோ என்னால் முடிந்தவரைக்கும்
படித்து க.பொ.த உயர்தரத்தில் மூன்று பாடத்திலும் சித்தியடைந்தும்
விட்டேன். ஆனால் பல்கலைக்கழகம் செல்ல தகுதிகள் குறைவாக இருந்தன. ஆசிரியர்
பயிற்சி கலாசாலைகளுக்கு விண்ணப்பித்தும் தேர்வாகவில்லை. இதற்குமேலும்
இந்த தோட்டத்திலிருந்து என்ன செய்ய? உதவி செய்யவும் ஆட்கள் இல்லை.
கொழும்புக்கு போக முடிவெடுத்தேன். பத்தாயிரம் சம்பளத்துக்கு
கொம்யூனிகேசனில் வேலை செய்தேன் மூன்று வருடத்தில் எனது சம்பளம் 28ஆயிரமாக
அதிகரித்தாலும் வாழ்ககை தரம் உயர்தபாடில்லை.

காணாமல் போனவர்கள் எல்லோருமே இறந்துவிட்டதாக என்னால் கூற முடியாது

எனக்கு யுத்த குற்றம் தொடர்பாக நம்பிக்கை இல்லை. யுத்த குற்றம் நடந்திருக்காது என்று உறுதியாக கூற மாட்டேன். அது ஒரு அரசியல்நிலைப்பாடு மட்டுமே என்று தெரிவித்த முன்னாள் ஜனாதிபதியும் குருநாகல் மாவட்ட பாராளுமன்ற உறுப்பினருமான மகிந்த ராஜபக்ச யுத்த குற்றம் என்ற கொள்கையில் இருந்திருந்தால் கிராமத்தில் இன்று உள்ளவர்கள்மீது வழக்கு தொடர்ந்திருக்க வேண்டும். முன்னாள் போராளிகளுக்கு புனருத்தாபனம் செய்திருக்க முடியாது. அவர்களை கைது செய்திருக்க வேண்டும். அப்படியென்றால் யாழ்ப்பாணத்திலுள்ள அரைவாசிப்பேர் சிறைச்சாலைகளில் தான் இன்று  இருந்திருப்பார்கள்.இளைஞர்களும் சிறையில்தான் இருந்திருக்க வேண்டும் என்றும் தெரிவித்தார்.

ஞாயிறு தினக்குரலுக்கு வழங்கிய விசேட செவ்வி ஒன்றிலேயே அவர் இவ்வாறு தெரிவித்தார்

அவரது இந்த செவ்வி இங்கு தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.

அரசாங்கத்தால் நிர்வகிக்கப்படும் ஒரு தோட்டத்தின் அவலநிலை

எயாபார்க் தோட்டம்

கிடைப்பதோ நாள் கூலி அதிலும் கிழமைக்கு இரண்டு மூன்று நாள் தான் வேலை.
மாச சம்பளம் 3000 ரூபாவை தாண்டாது. இந்த மூவாயிரம் ரூபாவிலதான் இரண்டு
பிள்ளைகளை படிக்க வைக்கவேண்டும். சாப்பிடணும், மருந்து
எடுத்தக்கொள்ளவேண்டும், டவுனுக்கு போய்வர ஆட்டோவுக்கு கொடுக்கவேண்டும்,
இந்த ரோட்ல பஸ் வாரதே பெரிய விசயம் என்பதால் ஆட்டோவுக்கு அழுக வேண்டி
இருக்கு என தோட்டத்தொழிலாளி ஒருவர் தனது பத்து வருட கண்ணீர் கதையை
கூறுகின்றார்.

இலங்கையின் முதுகெலும்பு நடுவீதியில்

நான்கு நாள் போராட்டமும் பின்னணியும் 

திகாம்பரம் வந்தாரு தொண்டமான் வந்தாரு வேலுக்குமாறும் வந்தாரு எங்கள் பிரச்சினையை பற்றி கேட்க அல்ல.இவங்க எல்லாம்  வோட்டு கேட்டு மட்டும் தான் வந்தாங்க. நாங்க பாத்து வருசமா படுற பாடு இவங்களுக்கு தெரியுமா? எங்க குடும்ப கஷ்டம் பற்றி தெரிஞ்சுக்க கூட அவங்க விரும்பவில்லை. என எயாபார்க் தோட்ட தொழிலாளி ஒருவர் மிகவும் கவலையாக கூறி முடிக்கும் முதலே அவரது மனைவி நான் இனி வேலைக்கு போக மாட்டேன் என்கிறார். ஏன் என்ற பதிலுக்கு முன்னமே அந்த அம்மா ஒரு மாசத்துக்கு ஒரு லீட்டர் ரத்தத்தை இந்த அட்டை கடிச்சி உரிஞ்சிருக்கும். இனி அட்டைக்கு உறிஞ்சக்கூட என் உடம்பில் ரத்தமில்லை.இதெல்லாம் யாருக்கு விளங்கப்போகுது என்று இன்னும் ஏதேதோ முணுமுணுத்தார் என் காதுக்கு விளங்கவில்லை.